Wisława Szymborska - De brieven van de doden

De brieven van de doden lezen we als hulpeloze goden,
goden niettemin - omdat wij van later datum zijn.
Wij weten welk geld niet werd teruggegeven.
Met wie de weduwen overhaast in het huwelijk traden.
Arme doden, blind geslagen doden,
steeds bedrogen, falend, stuntelig in hun zorgzaamheid.
We zien het gegrijns en de tekens achter hun rug.
En onze oren horen het geristel van verscheurde testamenten.
Komisch zitten ze voor ons, als op beboterde broodjes,
of rennen als bezeten om hun afgewaaide hoed te vangen.
Hun slechte smaak, Napoleon, elektriciteit en stoom,
hun dodelijke kuren voor geneeslijke ziekten,
hun dwaze Apocalyps naar Johannes,
hun valse paradijs op aarde naa Jean-Jacques...
Zwijgend observeren we hun pionnnen op het schaakbord,
zij het dat ze nu drie velden verder staan.
Al wat zij voorzagen, is heel anders uitgevallen,
of een beetje anders en dus ook heel anders.
De vurigsten van hen zien ons vol vertrouwen in de ogen:
uit hun berekeningen bleek dat ze daarin de volmaaktheid zouden schouwen.
(vertaald door Gerard Rasch)

Wisława Szymborska - Het getal pi

Het getal pi is bewonderenswaardig
drie komma een vier een.
Alle verdere cijfers zijn ook begincijfers,
vijf negen twee omdat het nooit eindigt.
Het laat zich zes vijf drie vijf niet vangen in één blik,
noch acht negen door enige berekening,
of zeven negen door enige verbeelding,
en zelfs drie twee drie acht niet door de lach of vergelijking
vier zes met wat ook maar
twee zes vier dri ter wereld.
De grootste slang op aarde houdt na ruim tien meter op.
Sprookjesslangen doen hetzelfde, al wachten ze wat langer.
De rij van cijfers die samen het getal pi vormen
laat zich niet stuiten door de rand van het papier,
kan verder gaan over de tafel, door de lucht,
over muur, blad, vogelnest, wolken, recht omhoog,
dwars door ' s hemels opgezwollen bodemloosheid.
Ach, de staart van een komeet, wat is die kort, een muizenstaartje!
Wat nietig de straal van een ster die zich in elke ruimte kromt!
Terwijl hier twee drie vijftien driehonderd negentienmijn telefoonnummer jouw maat overhemd
het jaar negentienhonderddrieënzeventig zes hoog
het aantal inwoners vijfenzestig cent
heupmaat twee vingers charade en code
waarin zing o nachtegaal, zich toch en vlieg,maar ook verzoeke de rust te bewaren liggen besloten,
en hemel en aarde zullen vergaan,
maar niet het getal pi, nee, pi zeker niet,
pi heeft nog altijd een niet onaardige vijf,
niet de eerste de beste acht,
zeker niet de minste zeven,
waarmee het de bloedeloze eeuwigheid aanspoort, ja, aanspoortom maar voort te duren.
(vertaald door Gerard Rasch)

Noord Nederlands Toneel speelt "Alice In Wonderland"

stadsschouwburg Amsterdam, 2010

Bijzonder. Overweldigend. Rauw. Explosief. Diepgravend.

En aan het einde is het hele decor ingestort, en zo hoort het ook.

Fantastisch. Zou het zo opnieuw willen zien. Alice in Wonderland, de droom is een nachtmerrie. De nachtmerrie onze samenleving. Elementen van de Friedzl-horrorstory.

En Ko van den Bosch' onnavolgbare teksten, woordjongleren...

De Rokende Rups

Ze willen ons verzuipen hier, Alice.
Het zijn de vreemdelingen.
Ze stoken de kacheltjes op,
zodat de ijsberen smelten.
En als de ijsberen gesmolten zijn,
gaan ze de Polen kappen,
omdat ze allemaal zwart werken
en er steeds meer nacht wordt aangemaakt.
De regenwouden zorgen voor nog meer water.
Alice, je ziet toch wat er gebeurt?
Het water stijg en wij zakken weg.
Ze staan te pissen tegen onze dijken
en stelen het zand van onze stranden weg.
En de tijd met haar gaten in haar hand
probeert dat zand wel aan te vullen,
maar voordat we hebben kunnen lezen
wat ze aan de zijkant van het zand van de tijd heeft gegraveerd
Is het nou God is onthutst?, of
God is goedgemutst,
is het al onder onze poten vandaan gejat.
Het zand wandelt weg
en het land gaat hardhollend achteruit.
De hHartenkoningin probeert de gaten
te dichten maar het rijmt niet meer.
En daarom moet ze steeds grovere 
stijlmiddelen gebruiken.
Ik zou graag een volkslief zingen,
maar de medeklinkers zijn gestolen
en het Babelstamelen is begonnen.

The Yes Men (documentary)

Modern Robin Hoods, being invited as representatives of the WTO, do exactly that: tell honestly exactly what the WTO is about.

"Remote worker", a golden harnass with fallus-shaped TV, in order to check and correct your teleworkers.

"Recycle your food" together with a fake McDonalds representative. The students who were present at this talk were the only ones who got angry, who shooted at them.

The other people from organizations listened politely, believing every word.

Wonderful documentary

Maserati - "Pyramid of the sun"

postrock, instrumental

pretty nice, particularly as background music in a noisy work-environment (greenbytes & blade, anyone?)

Johnny Cash - "Further Up The Road"

Where the road is dark and the seed is sowed
Where the gun is cocked and the bullet's cold
Where the miles are marked in the blood and gold
I'll meet you further on up the road

Got on my dead man's suit and my smilin' skull ring
My lucky graveyard boots and a song to sing
I got a song to sing, it keeps me out of the cold
And I'll meet you further on up the road.

Further on up the road
Further on up the road
Where the way is dark and the night is cold
One sunny mornin' we'll rise I know
And I'll meet you further on up the road.

Now I been out in the desert, just doin' my time
Searchin' through the dust, lookin' for a sign
If there's a light up ahead, well brother I don't know
But I got this fever burnin' in my soul

Further on up the road
Further on up the road
Further on up the road
Further on up the road

One sunny mornin' we'll rise I know
And I'll meet you further on up the road
One sunny mornin' we'll rise I know
And I'll meet you further on up the road.

Katie Melua - "Blame It On The Moon"

Now that it's gone too far to call for a halt,
I'll blame it on the moon
'Cause it's not my fault;
I didn't think that this would happen so soon
So I'll blame it on the moon.

Gonna blame it on the moon,
Didn't want to fall in love again so soon.

I was fine, feeling strong,
Didn't want to fall in love with anyone.

thinking of M, M, P, D, M, all the letters march by

Ricky Lee Jones - "It Hurts"

But it hurts to be here
It hurts to be here
It hurts to be here

[...]

But Monday I forget
Wednesday I just don't get
Thursday I remember and
Sunday I cry

quite fitting while browsing sad pictures of someone who stepped (unknowingly?) beyond the light.

La Illusion - Nicaragua

Beautiful black beans, looking like the ones from Viêt Nàm, almost scenting just as wonderful.

No bitter aftertaste at all. Good body, not intensily rich.