The Doors - "Queen of the Highway" (Essential Rarities)

jazzy, dark.

She was a princess, Queen of the Highway
Sign on the road said: "Take us to Madre"
No one could save her, save the blind tiger
He was a monster, black dressed in leather
She was a princess, Queen of the Highway

Now they are wedded, she is a good girl
Naked as children out in a meadow
Naked as children, wild as can be
Soon to have offspring, start it all over

C. Buddingh - "Pluk de dag"

PLUK DE DAG
C. Buddingh

vanochtend na het ontbijt
ontdekte ik, door mijn verstrooidheid,
dat het deksel van een middelgroot potje marmite
(het 4 oz net formaat)
precies past op een klein potje heinz sandwich spread
natuurlijk heb ik toen meteen geprobeerd
of het sandwich spread-dekseltje
ook op het marmite-potje paste
en jawel hoor: het paste eveneens


(C. = Cornelis, zijn roepnaam was Kees!)

Klaus Schulze, Pete Namlock & Bill Laswell - "Dark Side Of The Moog 4 - 3 Pipers at the Gates of Dawn"

spoken word, ambient Pink Floyd solo's.

this seems definitely different from the other "Dark Side of the Moog" albums.

It's good.

Jason Webley - "Icarus"

[...]

I'll say a word for sickness
she is my favorite mistress
yes she knows my body like no other can
my flesh and spirit keep colliding when her fingers are inside me
oh my god oh my god, lady
I'm your man
Fever flu malaria come near me
do not spare me
I just long to spend another night under attack
I wretch, I shake, I cry until I break
and then I feel something release and I relax

I've banged my head for days against the walls inside this maze
I've never been to good at this damn kind of thing
I'm in here with my father I'm just pacing but he's smarter
he's been bulding a fantastic set of wings
and like that I'm up and flying
with the labrynth behind me
but I go too high
the sun is melting through the wax
it burns it hurts I tumble to the earth and as I fall I feel myself relax.

[...]

Gerard Reve - "De Blijde Boodschap" (fragment)

Ik vind dit leven al geweldig. En straks nog
het eeuwige leven in de Hemel. Je vraagt je weleens af:
‘Waar hebben wij het aan verdiend?’

Website van het Belegen Woord - "Requiem voor oude woorden"

http://belegenwoorden.nl/

Requiem voor oude woorden

een requiem voor oude woorden
eerlang, aanstonds en alras,
oude woorden
zoals je ze vroeger wel hoorde
toen soms nog somtijds was

traagzaam gingen zij ten onder
schone frasen van weleer
de vraag rest kunnen wij wel zonder
alwaar, ofschoon, enzomeer

het buurland bleek een onderkomen
daar raakt geen verbum in vergetelheid
en spreekt men nog zonder te schromen
van deerlijk, fier of appetijt

vooraleer zij zullen sterven
betoon ik hen den laatste eer
en kalk nogmaals uit pure wanhoop
schielijk, puik en guitig
neer

VPRO Marathon Interview - Jan Siebelink

Gedraagt zich lichtelijk gedistingeerd. Beantwoordt eenvoudige vragen met wijdse antwoorden.

Ontkent dat hij in interviews de zaken soms een stuk mooier voorstelt, maar valt volstrekt stil wanneer de interviewer (een goede vriend) hem meer dan één bewijs geeft van zijn overdrijvingszin. Vergelijk dat eens met Hugo Claus' commentaar op vreemdgaan! De poging tot redden d.m.v. een Baudelaire-quote slaat de plank mis, of liever gezegd, 't is een dwaze poging m.b.v. een red herring de zaak nog te redden. Het feit dat hij letterlijk wordt afgekapt, meteen na het ronduit gestamelde "klaarkomen", is tekenend.

Ik stop ermee. Heb bijna 3 uur gehad, en ik word moe van die man. Het is een pedante draaikont die erudiet over tracht te komen door zelfs de meest simpele vraag via ongelofelijke omwegen te beantwoorden (aangenomen dat hij uberhaupt bij een antwoord uitkomt), liefst beginnend met "Startre zei eens...", "Schopenhauer dacht...". Bleh.

Driek van Wissen (1943-2010)

Ik wijt de dag niet dat het avond wordt.
Een bloem treft ook geen blaam dat ze verdort.
Ik ken de noodzaak wel van alle dingen
En toch: al wat ooit was, was veel te kort.

Driek van Wissen - "Joris"

Driek van Wissen overleden: 1943-2010

Joris
Driek van Wissen

Ik heb vanavond, met de poes op schoot
de onrust uit het beestje weggestreken
waarbij de goedzak mij heeft aangekeken
met ogen zo onpeilbaar diep en groot
dat het mij één moment heeft toegeleken
als was hij eeuwen lang al deelgenoot
van het geheim van leven en van dood
en nu dan op het punt stond om te spreken.

Een aandrang, waar hij niet voor is bezweken
omdat hij langzaamaan de ogen sloot
en nog een lome haal gaf met zijn poot
als halve aai en onzachtzinnig teken
dat men hem ooit nadrukkelijk verbood
het zwijgen rond die zaken te verbreken.