Ontkent dat hij in interviews de zaken soms een stuk mooier voorstelt, maar valt volstrekt stil wanneer de interviewer (een goede vriend) hem meer dan één bewijs geeft van zijn overdrijvingszin. Vergelijk dat eens met Hugo Claus' commentaar op vreemdgaan! De poging tot redden d.m.v. een Baudelaire-quote slaat de plank mis, of liever gezegd, 't is een dwaze poging m.b.v. een red herring de zaak nog te redden. Het feit dat hij letterlijk wordt afgekapt, meteen na het ronduit gestamelde "klaarkomen", is tekenend.
Ik stop ermee. Heb bijna 3 uur gehad, en ik word moe van die man. Het is een pedante draaikont die erudiet over tracht te komen door zelfs de meest simpele vraag via ongelofelijke omwegen te beantwoorden (aangenomen dat hij uberhaupt bij een antwoord uitkomt), liefst beginnend met "Startre zei eens...", "Schopenhauer dacht...". Bleh.
