Henk (H.J.A.) Hofland (met hier en daar Jan Blokker, Harry Mulisch)

Wat is dat dan voor zenuw?
   Blokker: Die waarvan we altijd denken dat Nederlanders hem niet hebben. Namelijk een aanleg voor waanzinnige hysterie.
   Hofland: Wij hebben een capaciteit tot razernij waar de rest van de wereld nog jaloers op kan zijn.

   Als je in een park liep, stond er om de tien meter een bord: "Laat niet als dank voor het aangenaam verpozen de eigenaar van dit park de schillen en de dozen". Er was nog een soort rare orde in dit land.
   Mulisch: Iedereen had een ingebouwde politieagent.
   Blokker: Precies.
   Mulisch: En die is ontsnapt.
   Hofland: In Nederland komt er nooit revolutie, want hier mag je niet op het gras lopen, zei Marx ooit. Onze generatie heeft een zeer verse herinnering aan die ingebouwde agent.

   Mulisch: Het doet me denken aan toen Klinkenberg een boek over Bernard geschreven had. Met beschuldigingen over een SS-lidmaatschap en weet ik wat. Bernhard vertelde mij - dus het is waar - (imiteert een Duits accent): "Ik heb de minister-president gebeld, en gevraagd: heeft u dat boek van Klinkenberg gelezen? Van Agt zei nee. Nu, als dat alles waar is, wat in dat boek staat, moet u mij morgen laten fusilleren. Toen zei Dries: laat ik dat maar niet doen, koninklijke hoogheid, want dan gaat iederéén dat boek lezen."

   interviewer: Hoe bevalt u het vooruitzicht om binnen tien jaar te zijn vergeten?
   Blokker: Dat is een gedachte waarmee ik totaal geen relatie heb.
   Mulisch: Als je dood bent, ben je in elk geval vergeten door jezelf. Hoe de omstanders reageren, dat zullen we nooit weten.
   Hofland: Vrienden zijn eerder gestorven. het was niet zo slecht geweest als we hadden geruild. De onzin die je overkomt in de rest van je leven. Die weige Wiederkehr van alles, hebben jullie daar ook zo'n last van? Ik kom net terug uit Griekenland, vier weken een totaal andere omgeving en ik denk: verdomme de Amsterdamse tram en de gevels. Ze stáán er nog. het hangt me zo de kéél uit.

   Hofland haalt adem, peinst anderhalve seconde en steekt van wal met een prettig klare samenvatting van een halve eeuw geschiedenis. 'Kijk: de Koude Oorlog was een goed geordend tijdvak. Twee wereldmachten die elkaar met de atoombom bedreigden en niet zo gek waren om die ook te gebruiken. Aan de zijlijn voerden ze een paar vergissingsoorlogen: Rusland in Afghanistan en Amerika in Vietnam. Voor de rest: de bondgenoten hielden zich rustig, iedereen wist zijn plaats. Het was in zekere mate een klassenmaatschappij en het was in zeker mate een verzorgingsstaat; het was werkelijk heel goed geordend. Goed, toen is de Muur gevallen en de wanorde begonnen. Eerst hebben we die illusie van eeuwigdurende zich alsmaar vergrotende welvaart gekregen, van de nieuwe economie, toen is de zeepbel van internet geploft, toen hebben we 9/11 gekregen, en daarna zijn we toch, globaal de kluts kwijtgeraakt. Een van de hoofdoorzaken daarvan is George W. Bush, met zijn grootheidswaanzin!'

   Hofland: Eigenaardig, eigenaardig. Ik hoorde dat hij toen doodziek was en ik belde hem op. "Kousbroek," Ik zeg: "Rudy, ik hoor dat je ziek bent." Hij antwoordt: "Je wéét dat wij ruzie hebben. Courage!" En hij hing op Nou ja."

   Een columnist die het moeilijk vindt om aan een onderwerp te komen, kan het bijltje er beter snel bij neerleggen. De onderwerpen staan bij mij meestal in de rij. Bij De Groene overleg ik eerst met hoofdredacteur Xandra Schutte waar ik over zal schrijven, bij de NRC pleur ik het er zo in.

   Je kunt deze tijd niet met vroeger vergelijken. De crisis van de jaren dertig was anders. Het proletariaat van toen is in consumentisme ten onder gegaan. Consumentisme en rancune, dat tekent onze tijd. Het nieuwe digitale lompenproletariaat koestert zijn wrok. We zijn boos, schrijven ze. Met vijftien uitroeptekens.

Matthew Beaumont - "Vagabonds, Crafty Bauds, and the Loyal Huzza: A History of London at Night"

(essay was an excerpt of his book)


    The capital's slums also acquired a toxic reputation for being thieves' colonies. The most notorious of these during the early modern period was Whitefriars, the dangerously overcrowded area between Fleet Street and the Thames that, in a laconic reference to the territory fought over by France and Germany on the continent, was known as Alsatia.


    The watchman was regularly guilty of malign or corrupt behaviour, or of acting from dubious motives, so he often collapses into his opposite. His nightwalking, his nightwatching, was often quite as nefarious as that of the itinerants and prostitutes he was supposed to apprehend. Required for official reasons to be suspicious of other people, the watch was also, in a more colloquial sense, suspicious - that is, suspect. Here is an early instance of that entanglement of the identities of detective and criminal that is characteristic of noir cinema and fiction in the mid twentieth century.

Darwin Among the Machines (to the editor of the Press, Christchurch, New Zealand, 13 june, 1863)

Amazing letter by Darwin regarding machines.

If we revert to the earliest primordial types of mechanical life, to the lever, the wedge, the inclined plane, the screw and the pulley, or (for analogy would lead us one step further) to that one primordial type from which all the mechanical kingdom has been developed, we mean to the lever itself, and if we then examine the machinery of the Great Eastern, we find ourselves almost awestruck at the vast development of the mechanical world, at the gigantic strides with which it has advanced in comparison with the slow progress of the animal and vegetable kingdom. We shall find it impossible to refrain from asking ourselves what the end of this mighty movement is to be. In what direction is it tending? What will be its upshot? 

We have often heard this debated; but it appears to us that we are ourselves creating our own successors; we are daily adding to the beauty and delicacy of their physical oranisation; we are daily giving them greater power and supplying by all sorts of ingenious contrivances that self-regulating, self-acting power which will be to them what intellect has been to the human race.

If they die, for even these glorious animals will not be exempt from that necessary and universal consumption, they will immediately enter into a new phase of existence, for what machine dies entirely in every part at one and the same instant?

... man will have become to the machine what the horse and the dog are to man. He will continue to exist, nay even to improve, and will be probably better off in his state of domestication under the beneficent rule of the machines than he is in his present wild state.

... there is nothing which our infatuated race would desire more than to see a fertile union between two stea engines, it is true that machinery is even at this present time employed in begetting machinery, in becoming the parent of machines often after its own kind, but the days of flirtation, courtship, and matrimony appear to be very remote, and indeed can hardly be realized by our feeble and imperfect imagination.

... but the time will come when the machines will hold the real supremacy over the world and its inhabitants is what no person of a truly philosophic mind can for a moment question. 
   Our opinion is that war to the death should be instantly proclaimed against them.

David Mitchell - "Slade House"

good read. Finished it in one day. Strange day. It harks back to the Bone Clocks, and where that book fell short, this one was just right. It's a delicate balance, I guess. Just the right amount of repetition. Also, a lot shorter? But his Cloud Atlas was long and that was amazing...
Still a favourite author of mine.