Friday, 4 June 2021

Kentucky Route Zero

Amazing surrealistic or magic realism point-and-click game.  5 Dogwood Drive, will we ever get there?

It was amazing.  Made by cardboard computer, clearly a game designer to watch.


Also, some amazing music by Junebug and the Bedquilt Ramblers. Quite the Twin Peaks feel.

Tuesday, 1 June 2021

Adrian Tchaikovsky - "Children of Ruin" (The Children of Time series)

Second book where more lifeforms become as sentient as human beings. Not just portids, but celaphods (from Old Earth, using the same mutation-increasing virus) but also alien microbes.

More trouble getting through this. He put the bar high and I failed to be engrossed in the story. His attempt to describe the views of celaphods troubled me (their chaotic minds seem incapable of building things) but I like how he uses the idea of their actual bodies, where their "head" just "suggests" things and their arms figure out how, extrapolates.

Sinéad Stubbins - "In My Defence I have no defence

Dry account of how to live the perfect life as you seem to have to. Enjoyable quick read (for now)

Yōko Ogawa - "The Memory Police"

Beautiful fable about an island where objects are made to disappear, forcefully so by the Memory Police if need be. 

Seemed a fairy tale about Alzheimer to me at first, but maybe not. In any way, its estranged words and story are wonderful.

Leo Blokhuis - "Berlijn"

Prettig boek over de geschiedenis van cultuur en muziek in deze eponyische stad.

 

 

Het Warbo Fornant Orgel [samen met Christian Warnke] overleeft de oorlog niet, er zijn alleen tekeningen bewaard gebleven, maar na de oorlog kan [Harold] Bode door met zijn instrument, hij bouwt de Melochor. Laten we alle technische specificaties hier maar niet doornemen, maar het is relevant om te weten dat Bode uiteindelijk in de jaren vijftig in Amerika belandt, waar Robert Moog verder bouwt op zijn werk en via de enorme modulaire synthesizer de Moog (de eerste commerciële synth) in 1970 met de Minimoog komt. 


"Lili Marleen". Lale Andersen zingt het in de cabarets in Berlijn. Haar opname uit 1939 wordt razend populair onder de Duitse soldaten, nadat Soldatensender Belgrad het regelmatig gaat draaien. [Goebbels vindt het niks en verbiedt het, maar Rommel is een fan en dwingt zijn verbod terug te draaien] Opvallend genoeg zoeken ook de geallieerde soldaten de zender om tien uur op om Lale Andersen te horen zingen over dat meisje dat maar wacht onder die lantaarnpaal. Aanvankelijk is de geallieerde legerleiding daar absoluut niet van gecharmeerd, maar al snel komt er een Engelstalige versie van het lied. [...] Zo staat Marlene Dietrich in januari 1945 op een podium in Heerlen "Lili Marleen" te zingen. De Amerikaanse inlichtingendienst vraagt haar ondertussen ook een Duitstalige versie op te nemen. De rollen zijn inmiddels omgedraaid en een Duits verlies lijkt aanstaande, zo is de redenatie. Wellicht kan Dietrich met dit lied de weerstand verkleinen, die jongens willen meteen naar huis als ze haar horen zingen.


De Nieuw-Zeelandse filosofe Esther Harcourt promoveerde op de invloed van Bertold Brecht op Dylan en stelt dat Brecht de missing link is in de vaak gestelde vraag waarom Dylan de pure folkmuziek losliet. De meer persoonlijke, surreële stijl en de ironie zijn duidelijk Brecht.

Ann Vandermeer and Jeff Vandermeer - "The Weird: a Compendium of Strange and Daring

  • Algernon Blackwood - "The Willows"