Friday, 6 August 2010
Thursday, 5 August 2010
Karen Elson - "The Ghost Who Walks"
Got the album, it's nice. Mazzy Star and Shivaree, with a hint of Nick Cave come to mind.
- The Ghost Who Walks: storywise a bit like "Where the wild roses grow"
- Pretty Babies: Swinging, Shivaree
- Lunasa: a soft sing-a-long
- 100 years from now: a waltz, happy & sad
- Stolen Roses: Irish, accordeon
Svarabhaktivocaal
Een svarabhaktivocaal is een uh-klank die in de spreektaal tussen twee medeklinkers wordt ingevoegd om de uitspraak te vergemakkelijken. Het gaat om de klank die wordt gehoord in [melluk] (melk) en [arrum] (arm).
Deze stomme e, in vaktaal wel sjwa genoemd, kan niet overal worden ingevoegd. Het invoegen van een svarabhaktivocaal is alleen mogelijk in lettergrepen die eindigen op twee medeklinkers waarvan de eerste de l of de r is; de tweede mag geen t- of s-klank zijn: [werruk], [dorrup], [halluf], [hellup], maar [hals] (niet [hallus]), [held] (niet [hellud]), [milt] (niet [millut]). Uit die laatste voorbeelden blijkt dat het dus niet om de spelling, maar om de uitspraak van het woord gaat.
http://www.onzetaal.nl/advies/svarabhakti.php
Hugo Claus - "Dichter"
Het nadert in onze kleren, in onze haren.
Luizen van geluid. Wat is dit melaats geprevel?
Kind, het zijn de dichters buiten die klappertanden.
Hoe dichter de dichters bij hun sterven geraken
Des te grimmiger kermen zij naar de sterren.
In de ochtendmist waarin hun beelden smelten
Bevriezen de dichters in een herkenbaar colbert.
Hoor hoe koortsig zij hun naderend vergaan verklaren
Want hun laatste gereutel moet doorzichtig zijn,
Hun weduwen van lezers doen snikken.
‘O, ons ego was te duister!’ klagen zij.
‘Dat vroeg de tijd, polyinterpretabel als wij!’
En kijk, zij kruipen uit de windsels van hun ziel,
De mond vol kroket en gebed om genade
Voor hun prostaat, hun plagiaat.
Ei op sterven na ontdekken de dichters plots
De bedarende mirakels van goden, aforismen,
Aspirines, tederheden. Voor het eerst kan hun lief
Iets van haar lief met haar lippen lezen.
En voordat de dichters, loze winterappels
Daar de plukkers als ondermaats versmaad
Uiteindelijk ook vallen in november
Willen zij voor eeuwig voor de buren verstaanbaar
Vallen. In melkboerentaal, als ooft natuurlijk beurs.
Zij blijven bitter luisteren naar het gefrommel
Van de krant die hun naam verkeerd blijft spellen
En zij vullen hun kruiswoordraadsels in
Vol anekdotes, angst en struikelende liefdes.
Maar te laat, te doof worden de dichters gewaar
Dat wat duister en bot was in hun verzen
Niet lichter wordt door sleet, door de duur,
Maar dat het blijft bederven. Ondoorgrondelijk
Blijven hun huis, hun woord, de evenaar, het azuur.
Hun stuurse donkerte blijft gemeen als geld
En als de dood zo vluchtig.
‘Maar apropos, jij zelf? Ja, jij! Vereerde jij ook niet
De splitsing, de gisting eerder dan het monument?
Zocht jij ook niet in elk motet een epitaaf?
Wrong jij niet een embleem uit elk letsel?
Vond jij je geblutste ik niet in elk bord zwezerik?’
– ‘Jawel. Nog overeind droom ik van het letterlijke.
Zeker. Tot het einde toe die muizenissen, rozen,
Paradijzen, radijzen, voze gelijkenissen. Met
Tot op dit papier deze lijken van letters.’
Adieu schrijven de dichters een leven lang
En vergrijzend als lavendel in november
Blijven zij, gangreen en grap en raadsel,
Erbarmelijk bedelend om mededogen,
Zoals ik voor de sleet op mijn oren en ogen
Die jou beminden, beminnen.
Tuesday, 3 August 2010
Karen Elson - "The Ghost Who Walks"
Folk, accordeon, singer-songwriter. Nice. Should look her up.
"Married to Jack White".. huh. Well well.
Rod Usher - "Asms v. Isms"
Down with fascism, nihilism, gism,
It's better to leap a chasm
Than confront a schism
An asm is asmuch
As an ism isminimal
Heroism's exceptional
Philistinism's criminal
True, prisms are pure
Spasms are a shudder
And Ismalia may be as inviting as Asmara
But most isms are ripe for criticism:
Introverted, Selfish, Mean
Whereas asms come acronymbly across as:
Able, Soft, Mindful
Marxasm might have made it
Capitalasm has more onomatopoeia
Catholicasm is almost credible against
Narcissism, egoism, that anachronism onanism
Put it this way:
If you were dying
Would you want a transfusion
For plisma or plasma?
Anonymous - "The Exile Of Erin"
Each morning and evening is sacred to you,
While I toil the long day, without shelter or cover,
And fell the tall gums, the black-butted and blue.
Full often I think of and talk of thee, Erin -
Thy heath-covered mountains are fresh in my view,
Thy glens, lakes, and rivers, Loch-Con and Kilkerran,
While chained to the soil on the Plains of Emu.
The ironbark, wattle, and gum-trees extending
Their shades, under which rests the shy kangaroo,
May be felled by the bless'd who have hope o'ver them bending,
To cheer their rude toil, though far exiled from you.
But, alas! without hope, peace, or honour to grace me,
Each feeling was crushed in the bud as it grew,
Whilst 'never' is stamped on the chains that embrace me,
And endless my thrall on the Plains of Emu.
Hard, hard was my fate, far from thee to be driven,
Unstained, unconvicted, as sure was my due;
I loved to dispense of the freedom of Heaven,
But force gained the day, and I suffer for you.
For this land enver broke what by promise was plighted,
Deep treason, this tongue to my country ne'er knew,
No base-earned coin in my coffer e'er lighted,
Yet enchained I remain on the Plains of Emu.
Dear mother, thy love from my bosom shall never
Depart, but shall flourish untainted and true;
Nor grieve that the base in their malice should ever
Upbraid thee, and none to give malice her due.
Spare, spare her the tear, and no charge lay upon her,
And weep not, my Norah, her griefs to renew,
But cherish her age till night closes on her,
And think of the swain who still thinks but of you.
But your names shall still live, though like writing in water,
When confined to the notes of the tame cockatoo,
Each wattle-scrub echo repeats to the other
Your names, and each breeze hears me sighing anew,
For dumb be my tongue, may my heart cease her motion,
If the Isle I forget where my first breath I drew!
Each affection is warmed with sincerest devotion,
For the tie is unbroken on the Plains of Emu.
'M', 1829
C.J. Dennis - "The Traveller"
I met a man with funny feet;
And, when I paused to ask him why
His feet were strange, he rolled his eye
And said the rain would spoil the wheat;
So I rode on to Burrumbeet.
As I rode in to Beetaloo,
I met a man whose nose was blue;
And when I asked him how he got
A nose like that, he answered, "What
Do bullocks mean when they say 'Moo'?"
So I rode on to Beetaloo.
As I rode in to Ballarat,
I met a man who wore no hat;
And, when I said he might take cold,
He cried, "The hills are quite as old
As yonder plains, but not so flat."
So I rode on to Ballarat.
As I rode in to Gundagai,
I met a man and passed him by
Without a nod, without a word.
He turned, and said he'd never heard
Or seen a man so wise as I.
But I rode on to Gundagai.
As I rode homeward, full of doubt,
I met a stranger riding out:
A foolish man he seemed to me;
But, "Nay, I am yourself," said he,
"Just as you were when you rode out."
So I rode homeward, free of doubt.
Sunday, 1 August 2010
VPRO - zomergasten - Maarten van 't Hart
"Vestdijk is geen kluizenaar, maar men kan zeggen dat de hoeveelheid werkelijkheid die hij tot zich toelaat, gerantsoenneerd is."
[ Avro - "Literaire Ontmoetingen", 1964 ]
Leonard Bernstein legt Hector Berlioz' "Symphonique Fantastique" fantastisch uit, citerend uit de notities van de "psychedelic" ("without using substances, his opium was his genius") composer.
Tom Jones - "Praise And Blame"
His new album, all gospel and the such.
It's pretty rocking, in a' oldfashioned '60s way.
nice enough.