Saturday, 23 January 2016

Alessandro Baricco - "De Jonge Bruid" (La Sposa giovane)

Vreemd boek. Rare stijl, soms irritant, soms ok. Wisselend van perspectief zonder waarschuwing, soms midden in een zin. Ik kan niet zeggen dat ik echt begaan was met de hoofdpersonen, maar toch was het intrigerend om te lezen.

"Na die eerste kus waren de zaken exponentieel voortgeraasd, eerst stiekem, vervolgens onverholen, tot ze uitmondden in dat soort van trage huwelijk dat in feite het onderwerp is van het verhaal dat ik hier aan het vertellen ben, en waarover een oude vriend me gisteren nog ronduit vroeg of dat iets te maken had met de wederwaardigheden waar ik kapot aan ga de afgelopen maanden, oftewel in dezelfde periode dat ik dit verhaal nu aan het vertellen ben, het verhaal dat, zo meende die oude vriend, best weleens te maken zou kunnen hebben met het verhaal van datgene waar ik kapot aan ga. Het juiste antwoord - nee - was niet moeilijk te geven, maar toch bleef ik zwijgen en antwoordde ik niets, en wel omdat ik anders had moeten uitleggen hoe alles wat we schrijven uiteraard te maken heeft met wat we zijn, of zijn geweest, maar persoonlijk heb ik nooit gedacht dat het schrijversvak kan worden afgedaan door je eigen issues op literaire wijze te verpakken, met het zielige trucje om dan de namen en soms de volgorde van de gebeurtenissen te veranderen; ik heb juist altijd het idee gehad dat het oprechter zou zijn om tussen ons eigen leven en dat wat we schrijven een geweldige afstand te scheppen die ons, eerst geschapen door onze fantasie en vervolgens opgevuld door ons vakmanschap en onze toewijding, naar een elders voert waar werelden blijken te zijn die voorheen niet bestonden, en waarin datgene wat er aan intiem persoonlijks, onzegbaar persoonlijks is weer gaat bestaan, maar voor onszelf vrijwel onbekend, en geraakt door de gratie van uiterst broze vormen, zoals die van fossielen of vlinders."