Een mooi boek. Het is een prachtig voorbeeld van een verhaal waarin eigenlijk weinig gebeurt, waarin de hoofdpersoon zich er bijna op laat voorstaan niets te doen, geen doel te hebben, en dat toch interessant blijft.
Eén van de dingen waardoor dit misschien komt, is bijvoorbeeld de ontmoeting (de drie doodzondes) van Inni met het dienstertje met de groene ogen en de grote borsten die zijn tante Thérèsa bedient. Plotseling wordt hij wakker uit zijn stupor en voelt waar hij de rest van zijn leven achteraan zal jagen.
[duif]
[vrouwen?]
