"Wellicht moeten we een onuitwisbare smet op ons leven hebbben geworpen, met de verkeerde persoon zijn getrouwd, een dierbare hebben verloren of tot op middelbare leeftijd hebben volhard in een onbevredigende carrière voordat architectuur merkbaar vat op ons kan krijgen; want als we zeggen dat we worden 'geraakt' door een gebouw, zinspleen we op een bitterzoet besef van het contrast tussen de hoogstaande kwaliteiten die in dat bouwwerk besloten liggen en de triestere, grotere werkelijkheid waarin het zich onmiskenbaar bevindt. We krijgen bij de aanblik van schoonheid een brok in de keel door het impliciete inzicht dat het geluk waarop die schoonheid zinspeelt de uitzondering is."
Volstrekt nog niet uitgelezen. Was niet al te makkelijk / aantrekkelijk om er doorheen te komen. Wordt vervolgd.
