Een tragisch oud jaren-60 begin gemixt met een rustige rap van Lange Frans. Hedendaagse dystopie in de stijl van "Vluchten kan niet meer".
Heeft wel wat, maar even belangrijk was het volgende stuk tekst
en aan de rand van het ravijn
blijft heel de wereld dansen
tot er geen morgen meer zal zijn
en de muziek verstomt
Vooral die 2e zin: blijft heel de wereld dansen. Niet staan. Niet hangen. Maar dansen. Op de één of andere manier is die zin zo raak, zo juist, zo perfect. Wow.
Met dank aan de immer fantastische Def P. voor het draaien hiervan.
